عقاب جور گشوده است بال در همه شهر

کمان گوشه نشینی و تیر آهی نیست

..

.

تمام مُرتجعان غولِ گولِ دنیایند

همیشه سد بلندی به راه فردایند

بیا ، بیا برویم

که در هراس از این قوم کینه توزم من

و سخت می ترسم

که کار را به جنون

و مهربانی ما را به خاک و خون بکشند

چگونه میگویی:

" به هر کجا که رویم آسمان همین رنگ است "

بیا ، بیا برویم

آه ، من دلم تنگ است

بیا ، بیا برویم

کجاست نغمه ی عشق و نسیم آزادی

در این کویر نبینم نشان آبادی

ـ نشانه ی شادی 

دلم گرفت از این شیوه های شدّادی

بیا ، بیا برویم

خوشا که رَستن و رفتن

ـ به سوی آزادی

 "حمید مصدق"